Als we 'n zoon krijgen, wil ik dat we 'm Samuel noemen.
En als het 'n meisje is, Isabel.
Ik zal van je blijven houden.
En jij zult me verdragen omdat ik zoveel van je hou.
Tristan?
Niks.
Je moeder heeft geschreven.
Alfred is in zee gegaan met de gebroeders O'Banion.
Het gaat 'm goed.
- Het zal Alfred altijd goed gaan. - Behalve hier bij ons.
Mijn schuld. Ik kon Samuel toch ook niet redden?
Dat wil ik niet meer horen. Het was kennelijk Gods wil.
O ja?
We hebben 'n dood kalf gevonden. Misschien door 'n grizzly.
Mijn grizzly?.
- Reken jij maar met 'm af, Tristan. - Daar kun je van op aan.
Ik weet niet waarom Tristan die ouwe rotbeer niet dood schoot.
Men zegt dat mensen en dieren die elkaars bloed vergoten hebben -
- één worden.
- Ik zei: Vier bier. Mr. Sachtleben. - En ik zei: Geen Indianen.
Hij is heel beschaafd. Maak u geen zorgen.
Geef hem 'n bier. M'n vader zei toch 'vier'?
- We waren 't al bijna eens. - Geef hem 'n biertje!
Hou je er buiten!
Wou je gaan vechten met iemand die tien kilo zwaarder is dan jij?
Hij zoekt nu vast naar 'n wapen. Nietwaar. Mr. Sachtleben?
Hij splijt die domme hersenpan van je. Dan ben je morsdood.
Ik wil vier bier. Nu.
U weet toch dat ik niet aan Indianen mag schenken?
Achteruit.
Zie je die man? Hij heet Eén Stoot.
Bij de Cree wordt hij alom gerespecteerd vanwege z'n moed.
Hij is 'n vriend van ons en hij heeft dorst.
Het was vast de stem van de beer die in hem sprak.
Een laag gegrom uit duistere, geheime diepten.
Wou je nog afscheid komen nemen?
Tristan?
Hoe lang blijf je weg?
Niet lang. Een paar maanden.
Ik kan je helpen om hier doorheen te komen.
Als we 'n kind hadden ...
... of als ik zwanger was, zou je dan ook gaan?
Ja.
- Geef me tenminste 'n kans. - Niet doen.
Kijk me aan.
Kijk me alsjeblieft aan.
Ik wacht op je.
Hoe lang 't ook duurt.
Ik zal eeuwig op je blijven wachten.
- Komt hij ooit nog terug? - Ik weet 't niet.
Stoot zegt van wel.
20 april 1918. Lieve Tristan ...
Je bent al maanden weg en ik hoor maar niks van je.
Het enige teken van leven was 'n Verfomfaaid pakje uit Nieuw-Guinea.
Het stond vol vreemde krabbels en er zat een inheemse armband in.
Voor mij, neem ik aan. Misschien ook niet.
Kan het je nog wat schelen wat hier gebeurt?.
De prijzen voorvee blijven dalen. De winter lijkt eeuwig te duren.
Waarom schrijf je nooit?.
Omdat je nooit meer terugkomt en me dat niet durft te vertellen?
Met Alfred gaat 't nog steeds goed.
Hij doet nu ookzaken in Chicago en Washington.
Hij wil Isabel II in Chicago naar schoolsturen. Maar ze wil niet.
Ik denk dat zij ook op jou wacht.
Ik kan deze brief nergens heen sturen.
En je wekt niet de indruk dat je hem wilt ontvangen.
Ik schrijf hem alleen voor mezelf.
Ik stop hem weg, bij al het andere dat tussen ons in is blijven staan.
12 december 1919.
Lieve Susannah.
Ik leef nu van de jacht.
Zeg maar tegen Stoot dat hier de vreemdsoortigste wezens voorkomen.
En ik heb ze allemaal gedood.
Susannah. alles wat we hadden, is dood.
Net zo dood als ik.
Trouw maar met een ander.
Kolonel, daar komt bezoek aan.
Vader, ik kom om uw goedkeuring vragen.
- Deze heren ... - En nog 'n heleboel anderen.
... willen dat ik me kandidaat stel. - Waarvoor?.
- Voor 't congres. - Zo hoog achten wij uw zoon.
Zo. Alfred ...
En wat hoopt u hiermee te bereiken. heren?
- Pardon? - U begrijpt me best.
Ik denk niet dat deze heren ...
Denk je dat zij je steunen uit vaderlandsliefde en uit bewondering?
U gaat te ver. Ik ben geen kind meer.
- Het congres ... - Ik was ooit in overheidsdienst.
- De onderwerpen die wij ... - Indianen.
Dat was hét onderwerp in die tijd.
Niets is zo erg als 'n kind dat tegen 'n kogel aan loopt.
Een heel dorp werd 's nachts afgeslacht.
Zo loste de regering dat probleem op.
Het zou me verbazen als ze nu wijzer of menselijker zouden zijn.
Mijn vader, voor wie ik heel veel respect heb, -
- vindt de regering wijs noch menselijk.
Ik meen dan ook dat ik verplicht ben, als zijn zoon, -
- om te zorgen voor meer wijsheid en menselijkheid in 't congres.
Bedankt voor uw vertrouwen. vader.
Heren. zou u in de auto op me willen wachten?
Gaat 't wel goed met je? Wat is er aan de hand?
Wat we hadden, is dood. Trouw maar met 'n ander.
Wat moet ik zeggen? Tristan is altijd 'n wildebras geweest.
- Daarom hou je van 'm. - Is dat zo?
Ik geloof dat je gelijk hebt.
Hij houdt wel van je.
Alfred. Ze is de aanstaande van je broer.
- Dat kun je beter tegen hem zeggen. - Hij kan zich hier niet verdedigen.
Nee, maar ik merk dat u zijn verdediging op u neemt.
Ook al heeft hij haar, en u, laten stikken.
En u weet wel wie verder nog.
Geef mijn zoon niet de schuld van de dood van Samuel!
Samuel is door politieke leiders de dood in gejaagd!
Door parasieten zoals jij! Loop naar de duivel!
- En jij ook! - Laat haar erbuiten.
- Ga m'n huis uit. - Omdat ik m'n land wil dienen?
Of omdat ik, net als u, van 'n vrouw hou die niet van mij houdt?
- Hij heeft 'r gebruikt en verlaten. - Alfred, hou op.
Ik hield van haar!
Ik hou nog steeds van haar.
Hij heeft 'r van me afgepikt.
Vóór de oorlog had ie 'r al van Samuel afgepikt.
God sta me bij, anders vermoord ik je.
Hier, lees 't briefje van je lieveling maar.
Susannah ...
Je verdient 't om gelukkig te zijn.
's Nachts vonden we de kolonel op de vloer.
Hij kon zich niet bewegen.
Zijn haar was in één nacht wit geworden. Hij was ineens oud.
Daarna stuurde Tristan geen brieven meer.
De jaren verstreken. Soms hoorden we dat ie op 'n schip gezien was.
Op weg naar 'n plek waar nog nooit een blanke was geweest.
We hoorden soms de vreemdste verhalen.
En toen hoorden we jarenlang helemaal niets meer.
We waren hem kwijt. Dat was het enige wat we wisten.
Maar elke maan van de vallende bladeren -
- droomde ik dat de stem van de beerin hem was stilgevallen.
Misschien kwam Tristan terug naar de bewoonde wereld.
Maar dan kwam er weer een winter en weer een lente.
En hij bleef maar weg.
Waar gaat ie in hemelsnaam heen?
Tristan!
Het is 'n gemeen oud kreng, Maar je mag 'r hebben.
Welkom thuis.
Hé. ouwe. Waar is vader?.
Stoot?
Hij heeft 'n beroerte gehad. Hij kan niet meer praten.
Hij wil dit vieren.
BEN BLIJ
Ik ben ook blij.
Vader, dit is voor u.
Kolonel William Ludlow. van zijn zoon Tristan.
Als ik 't geweten had ...
Dit zijn zwijnentanden, bewerkt door 'n krijger op Java.
Hij was ook 'n groot man.
Decker.
Pet.
Ik heb nog meer, voor moeder en kleine Izzy en Susannah.
Wat is er?.
Zeg jij 't maar.
Alfred en Miss Susannah zijn 'n jaar Of wat terug met elkaar getrouwd.
Je broer zit in 't congres.
Ze hebben 'n groot nieuw huis in Helena.
Het is goed zo.
De markt voor vee stortte in toen de oorlog voorbij was.
Het kon de kolonel niet meer schelen. Hij was alles kwijt.
We komen er wel bovenop. Met paarden, of wat anders.
We komen er wel bovenop.
Je broer heeft vóór de drooglegging gestemd.
- Moet ik drank gaan stoken? - Daar zit 'n hoop geld in.
De regering kan de klere krijgen.
Eeuwig bleek toch te lang te duren, Tristan.
Ik weet 't.
Hier. Ik wil 't niet hebben.
Ze hebben gezegd dat ie toverkracht had.
Wie 'm draagt, wordt erdoor beschermd.
Hou 'm maar.
Wil je Alfred niet zien?
Het lijkt me beter van niet.
Doe 'm de groeten. En feliciteer 'm maar.
Hij mag je wel.
Welkom thuis.
Isabel?
Ik wil dat jij 'm neemt.
Ik heb ook wat voor jou meegenomen.
- Het komt uit Hierápetra op ... - Kreta.
Ik ken 't wel. Ik heb van je vader Europese geschiedenis gehad.
Een klein meisje. Dat ben ik, hè?
Bedankt, Tristan.
Dat was voor Tristan het begin van een rustige fase in zijn leven.
De beer in hem sliep.
Het is altijd moeilijk met geluk.
De tijd verstrijkt en we voelen ons te snel veilig.
Ik heb iets heel idioots gehoord.
Tristan is terug.
Dat weet ik.
Dat weet jij? Hoe weet je dat?
Ik heb 'm gezien.
Dus hij had 't lef om alleen voor jou te komen?
Hij wou jou ook zien, maar hij was bang dat je boos zou worden.
Volgens mij had ie daar gelijk in.
Wat zei hij?
Ik moest je de groeten doen en je feliciteren.
Wat ben ik toch dom.
Hij heeft je 't nieuws verteld, hè?
Nou? Wat vind je ervan?
Het is toch volslagen idioot?
Trouwen met Isabel II.
Ze is zo ongeveer onze zus.
-Ze is hooguit 19. - 20.
Hoe kan Decker dit in hemelsnaam goedvinden?
Misschien wil hij dat zijn dochter gelukkig wordt.
Gelukkig? Met Tristan?
Jij moet toch weten dat dat onmogelijk is.
Ik ben Isabel II niet.
2 juni 1921. Beste Tristan.
Het doet me goed om te horen Dat je gaat trouwen.
Je vader zal wel blij zijn. Hij ziet Isabel II haast als zijn dochter.
Ze is genoemd naar je moeder.
Dus het lijkt wel Of het zo was voorbestemd.
Verdomme.
Samuel Decker Ludlow.
Lieve Tristan ...
We zijn blij Met het nieuws over je zoon.
Wij willen ook graag een kind, maar ik heb weinig hoop meer.
Alfred denkt vaak aan je. Ik hoop dat de familie nog eens bijeenkomt.
Je zoon heeft een mooie naam. Die zal hij zeker eer aandoen.
Veel liefs voor Isabel II en voor je vader.
Altijd de jouwe, Susannah.
Goedenavond. heren.
- We moeten 's even iets bespreken. - Lijkt me prima.
Jullie weten dat wij hier over de drank gaan.
Jullie deden altijd wat kruimelwerk.
Maar jullie ladingen worden nu wat groot.
M'n geduld begint op te raken. Als jullie ons nog 's dwarszitten, -
- is dat meteen de laatste keer.
Misschien vraag je je af waarom je nog niet dood bent.
Dat komt Omdat je broer in 't congres zit.
Kenneth. Thomas.
Dag, Alfred.
Dag, Tristan.
- Wie is deze jongeman? - Samuel.
Dag, Samuel.
Ze is prachtig.
Dag, Izzy. Laat mij 's kijken.
- Samuel? - Wie is deze mevrouw?.
Ik ben je tante Susannah.
Ik was vroeger bevriend met je oom Samuel, die is gesneuveld.
- Volgens mij lijkje op 'm. - Dat zegt opa ook.
- Hij was erg dapper en deugdzaam. - Dat zegt opa ook.
Binnenkort krijg ik oom Samuel z'n geweer. Kom je 'n keer kijken?
Heel graag. Een keer.
- Het is 'n leukjoch, Tristan. - Dat is 't zeker.
Hoe is 't met vader?. Gaat 't goed?
Naar omstandigheden wel.
Ik wou ...
Mag ik even onderbreken?
- Alles is klaar voor uw speech. - Ik kom eraan.
- Zien we elkaar gauw weer?. - Dat zou leuk zijn.
Kenneth.
Kijk 's even.
Ga Tynert halen.
Je heb net 'n hobbel gemist.
We hebben aanwijzingen dat u iets illegaals vervoert.
- Ik heb whisky voor m'n vader. - Dat moet u afgeven.
Dat zal 'm tegenvallen.
Hou 'm eronder.
- Snel wegwezen. - Zullen we z'n zakken nakijken?
M'n broer heeft gezegd datje ons niet dwars moest zitten.
Til 'm op en zet 'm in de auto.
Ik wil 'm niet zien.
Ik vind 't echt vreselijk voor je.
Wil vader me zelfs nu niet zien?
Hij geeft de regering de schuld van Isabels ...
We moeten even iets bespreken.
De agent die je geslagen hebt, heeft 't maar net gered.
Iedereen heeft er begrip voor.
Maar ze zeggen dat je dertig dagen moet zitten.
En die vent die geschoten heeft?
Die heeft 'n vermaning gekregen.
- En de gebroeders O'Banion? - Niks.
Je kunt je beter gewonnen geven. Het was 'n tragisch ongeval.
Luister nou maar naar me. Je kunt dit niet winnen.
Je hebt veel te hoog spel gespeeld.
Geef me even 'n momentje.
Ik vind 't zo vreselijk.
We hielden allemaal van haar.
Hoe is ’t met jou?
We zien je nooit.
- Ik heb pas 'n speech gegeven. - Echt waar?.
M'n eerste openbare optreden.
Het ging ...
Het ging over ...
Over de verantwoordelijkheid van vrouwen in ...
Fijn om je weer te zien.
Het spijt me.
Soms droom ik nog dat ik de moeder van je kinderen ben.
Ik heb haar dood gewenst.
Misschien heb ik zelfs Samuel dood gewenst.
Jij had niks te maken met de dood van Samuel.
En je had ook niks te maken met de dood van Isabel.
Echt niet?
Ga naar huis.
Ga naar Alfred.
Waar ben je geweest?
Een eindje wandelen. Daar had ik behoefte aan.
- Wat doe jij thuis? - De dokter wou weten waar je bleef.
Ik belde naar huis. Maar je was er niet.
Ik voel me heel moe. Ik ga naar bed.
Je hebt gewonnen. Ik breng haar thuis. Alfred.
Ik heb me aan alle regels gehouden.
Van de mensen en van God.
En jij ...
Jij hield je nooit ergens aan.
En toch hield iedereen meer van jou.
Samuel. vader ...
Zelfs m'n eigen vrouw.
Ik wil even alleen met haar zijn, Tristan.
Toen Samuel doodging ...
Toen Samuel doodging, heb ik God vervloekt.
Heb ik toen iedereen om me heen vervloekt, en mezelf ook?
Nee.
Je bent niet vervloekt. Tristan.
Dat laat ik niet toe.
Je bent niet vervloekt!
Dit is 'n revolver voor heren, Wel kleiner, maar net zo sterk.
Jij wilt er later ook wel een, hè?
Samuel! Samuel. kom hier!
Vooruit. Ga naar Pet.
Breng 'm naar binnen.
Het is ’n leuk joch.
Je weet dat we hier niet zijn om je te arresteren.
Neem me mee naar 't bos. Ik wil niet dat m'n zoon 't ziet.
Kom op, laten we dit even afhandelen.
- Kolonel Ludlow. - Wat is hier gaande?
Wat hier gaande is?
Je begrijpt natuurlijk wel dat je hier niet ongestraft van afkomt.
Alfred.
Ik wil dat jij voor m'n kinderen zorgt.
Zorg voor Samuel.
Broer, dat zal 'n eer voor me zijn.
Ik had ze graag willen scalperen, maar ik had ze niet gedood.
Die nacht begroeven we de lijken.
We gooiden de auto in ’n diepe put in de bovenloop van de Missouri.
Ik zie hem nog voor me als jongen.
Ik dacht dat Tristan nooit oud zou worden.
Daarin had ik ongelijk. Zoals in zoveel dingen.
Degenen die het meest van hem hielden, zijn wel jong gestorven.
Hij was een rots waar tegen ze kapot sloegen -
- hoe zeer hij ook probeerde ze te beschermen.
Maar hem was roem gegund en een lang leven.
Hij zag zijn kinderen opgroeien en zelf kinderen krijgen.
Tristan overleed in 1963 in de maan van de ontpoppende bomen.
Hij is het laatste in het noorden gezien. Daar was hij aan het jagen.
Er staat niets op zijn graf, maar dat geeft niet.
Hij leefde altijd in het grensgebied.
Ergens tussen deze wereld en de andere.
Het was een eervolle dood.